Funs

Funs wordt 13 jaar geleden op de verjaardag van mijn jongste zoon geboren. De verjaardagsvisite zit beneden; ik boven op de slaapkamer, want moeder Möpke raakt erg overstuur als ik ook maar even wegga. Tijdens de weeën moet ik steeds mijn hand op haar buik houden. Als ik dat niet doe, wordt ze onrustig en komt uit haar kraamdoos om op mijn schoot te liggen; geen ideale plek om te bevallen. Dan maar het buikje vasthouden.

Funs is de kleinste van het nest. Ma Möpke is tijdens een grote buik operatie ook gesteriliseerd, maar desondanks toch krols en zwanger. De dierenarts gelooft me niet als ik het vertel, maar helaas, het is toch waar.

Omdat Möpke niet genoeg melk heeft voor alle vier haar kittens, wordt Funs met de fles bijgevoed. Met Funs hebben we dus echt een speciale band. Funs is een heel leuk speels kitten dat het heerlijk vindt om het middelpunt van de belangstelling te zijn, vooral als er bezoek komt. Inmiddels is hij een grote forse kater en de baas in onze buurt. Zijn moeder Möpke verdwenen na onze verhuizing. Ik kijk nog steeds of ik haar ergens zie, zowel hier als in onze oude buurt.

Omdat Funs zich alleen niet gelukkig lijkt te voelen, krijgt onze jongste zoon een rood katertje. Hij noemt hem Owoeri. Een pittig kereltje, dat dol is op Funs. Na een hele tijd is Funs ook dol op Owoeri ( wat een naam). Helaas wordt Owoeri na 2 jaar doodgereden in onze bijna autoloze straat. Nu is Funs echt een hoopje ellende, hij eet niet, knuffelt niet, vermagert zienderogen en is gewoon onze stoere Funs niet meer.

Toch maar weer een kitten, besluiten wij. Het worden er dus twee: We adopteren ze bij Stichting Katimo. Na enige dagen wennen is Funs dol op de meiden. Hij is weer echt stoer en weer kattenkoning in de buurt. Hij regeert met mild gezag, want onder zijn stoere uiterlijk zit een klein hartje.

Hij regelt voor een deel de opvoeding van de meiden, vooral op het gebied van jagen. In het begin brengt hij dode prooien voor de meiden naar huis, na enige tijd echter levende prooien. Hoewel hij normaal altijd zeer zacht en bescheiden miauwt, laat hij als hij met prooi thuiskomt loeihard zijn ‘muizenmiauwtje’ horen om de dames naar buiten te lokken. Tevreden kijkt hij dan toe hoe ze de prooi overmeesteren en grijpt alleen in als de prooi dreigt te ontsnappen. Echt ‘einen goojen blood’. Hij snapt alleen niet dat wij geen fan zijn van moord en doodslag in onze achtertuin en pogen de, vaak onbeschadigde, prooi te redden.

Knuffelen mag je hem alleen als hij daar zelf om vraagt, maar dat doet hij geregeld, want hij is er toch dol op. Hij kan wel met de meiden dollen en ravotten, maar laat duidelijk weten wanneer ze te ver gaan. Hij is lief en geduldig, doet soms mee met de gekke 5 minuten van Sieske maar van Snoebel vindt hij zo ongeveer alles goed. Schijnbaar heeft hij in de gaten dat ze wat extra aandacht nodig heeft. Hij wordt ook onrustig als ze naar zijn zin te lang wegblijft, maar ze trekken er ook veel met z’n tweeën op uit. Hij is echt haar beschermheer, maar kan niet altijd voorkomen dat ze door haar brutale gedrag en zucht naar avontuur wel eens in moeilijkheden komt.